01.08.2021 - Dzień 158

Niedziela - 5 urodziny mojego bratanka 

Trochę wykurzyłam się, kiedy mój chłopak po raz kolejny zaczął narzekać, że mamy jechać do mojego barta i że mu się nie chce. Mówił, że jest zmęczony, że chce mu się spać. Wierzę mu, że był zmęczony, ale naprawdę mógł odpocząć trochę, kiedy wiedział, że mamy tam jechać. Zirytowało mnie to. Choć faktycznie myślę, że powinien więcej odpoczywać i jest przemęczony. Jednak denerwuje mnie też, że za każdym razem kiedy mamy jechać do mojego brata robi wielką aferę, mówi, że on nie jedzie, on nie ma siły, nie chce mu się i żebym jechała sama. A wcale nie jeździmy tam często. 

Podczas jazdy było mi przykro, ale w końcu wyjaśniliśmy sobie trochę i ostatecznie dojechaliśmy na miejsce już pogodzeni. Mnie też to poprawiło humor. 

Jeśli chodzi o prezenty, to bratankowi wręczyłam kolorowankę i koparkę sterowaną ruchami ręki. Ciekawa jestem, czy faktycznie będzie działać jak na filmiku w internecie, bo tam wyglądało to naprawdę fajnie. Mojemu chrześniakowi natomiast kupiłam uroczego misia. 

Na miejscu było już trochę osób. Zajęliśmy miejsce i przez długi czas czułam się skrępowana. Było mi nieswojo, nie mogłam się odnaleźć. No ale jakoś leciało. Tort był piękny i pyszny. Reszta jedzenia też. Mój brat przygotował sałatkę z grillowanym serem, kieszonki z ciasta francuskiego, na obiad makaron spaghetti z sosem z suszonymi pomidorami i boczkiem, bruschetta z twarożkiem i krewetkami na wierzchu, sałatkę z tortellini - ogólnie włoskie menu. Wszystko było przepyszne i prawie wszystkiego spróbowałam. Odpuściłam sałatkę owocową, bo średnio za nią przepadam. 

Później też brat robił pizzę w stylu włoskim. Byłam z nim w kuchni i przyglądałam się jak ją przygotowywał. Porozmawiałam sobie z nim trochę. Pizza wyszła bardzo dobra, choć zupełnie inna od tej, którą zwykle ja robię. 

Białe winko, którego wypiłam dwa kieliszki, pomogło mi się rozluźnić. Czas jakoś minął, w sumie nie było tak źle. Pod koniec nawet poczułam się lepiej. 

Kiedy już powoli zaczęliśmy się zbierać, zdarzyła się dziwna sytuacja. Mój chłopak musiał odjechać samochodem, żeby ktoś inny mógł wyjechać. Ale zamiast odjechać i stanąć z boku, pojechał sobie. Najpierw byłam w szoku, a potem zdenerwowałam się, że odjechał tak bez pożegnania. Poszłam na górę i zadzwoniłam do niego. Kazałam mu wracać. I faktycznie wrócił. Tłumaczył się tym, że chciał się przejechać i zobaczyć okolicę. Nie wiem czy to prawda. 

W każdy razie pożegnaliśmy się, ja pojechałam z rodzicami do domu, a on do siebie. W drodze powrotnej rozpadało się. Kiedy dojechaliśmy do domu, deszcze wciąż padał. 

Zaczęłam tęsknić za moim chłopakiem. Zadzwoniliśmy do siebie i pogadaliśmy trochę. Naprawdę tęsknię 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

26.05.2021 - Dzień 91

Dzień Matki Chociaż rano trochę się martwiłam, dzisiejszy dzień również był w porządku. Nie było szkolenia, ale coś to zrobienia i tak się znalazło. Kilka razy musiałam dzisiaj dzwonić do klientów, ale wszystko było w porządku. Na koniec okazało się, że jutro będzie szkolenie, więc wszyscy się z tego cieszyliśmy.  Na obiad zjadłam pomidorową i jak na razie była to najlepsza zupa, jaką tam jadłam. Z miłych rzeczy, to założono mi w końcu firmowego maila, więc cieszę się, że nie będę musiała korzystać z tego należącego do pani która jest na macierzyńskim i będę mogła robić więcej rzeczy. Zdążyłam na wcześniejszego busa i byłam w domu po 17:00. Zjadłam parówki i obejrzałam dwa odcinki Sabriny. Tym sposobem skończyłam obejrzałam już cały serial i muszę przyznać, że na końcu się wzruszyłam. Tak jak mi wcześniej zaspoilerowano gdzieś, uśmiercili ją :( Myślę, że mogli to zakończyć w inny sposób jednak. No i nie pokazano co się stało z Lucyferem, czy naprawdę został wygnany.  Okazało s...
Czytaj więcej

01.06.2021 - Dzień 97

Pierwsza lista Rano pojechałam nieco późniejszym busem. Wysiadłam na dworcu i stamtąd udałam się na autobus, którym pojechałam do Urzędu Pracy, a na który się wyczekałam. W urzędzie miałam dostarczyć listę obecności ze stażu za maj, chciałam też zapytać o parę rzeczy.  Okazało się jednak, że nie ma tak łatwo. Przy okienku/pokoju, w którym oddaje się listy obecności, zapytałam panią o numer umowy, którym mam tam wpisać. Chciałam po prostu dowiedzieć się, skąd mam go wziąć, bo nie wiedziałam, a nigdzie takiej informacji nie było. Babka odpowiedziała mi niby, ale była wredna, jakaś taka niemiła, chociaż mówiłam do niej grzecznie.  Okazało się, że numer umowy powinien być na umowie, która posiada pracodawca. Zadzwoniłam więc najpierw do G., a potem do A. żeby dowiedzieć się, czy szefowa jest w pracy, a skoro jej nie było, poprosiłam je o numer do niej. Zadzwoniłam do szefowej, ale nie odbierała. Poczekałam jakieś 10 minut i stwierdziłam, że trzeba działać. Poszłam do pokoju, gdzie...
Czytaj więcej

24.05.2021 - Dzień 89

Kolejny poniedziałek Wstałam, choć było nieco trudniej niż zwykle. Pewnie przez to, że to poniedziałek. Ale poszłam na staż w dobrym humorze.  Na obiad zjadłam tagiatelle w sosie śmietanowym z brokułami i szparagami. Było dobre, na pewno lepsze, niż ostatnia zupa krem. Pierwszy raz jadłam szparag, ale ciężko powiedzieć czy mi smakują, bo były trochę bez smaku. Za to strasznie długo naczekałam się na to danie. Aż się zestresowałam, no bo jednak nie planowałam spędzić tam aż tyle czasu. Ostatecznie jednak udało mi się zjeść.  Nie mogłam wyjść wcześniej, więc nie zdążyłam na wcześniejszego busa. Dlatego też nie spieszyłam się idąc. Wstąpiłam jeszcze do biedry i kupiłam sporo słodyczy. W najbliższym czasie będę chciała to ograniczyć, no ale jeszcze sobie na to pozwolę.  W domu remont trwa, więc w sumie dobrze zrobiłam, że zjadłam obiad w ciągu dnia. Tak jak myślałam, raczej obecna sytuacja nie zachęca, żeby gotować tam cokolwiek. Mam nadzieję, że wreszcie nam ktoś położy te p...
Czytaj więcej