17.10.2021 - Dzień 235

Niedziela

To była przyjemna niedziela z moim chłopakiem. Dobrze było obudzić się obok niego i spędzić ten dzień razem. 

Zjedliśmy pyszną jajecznicę, którą zrobiliśmy wspólnie. Tak jak co niedziela, ale dziś była wyjątkowo pyszna. Oglądaliśmy do tego serial Squid Game. Bardzo, bardzo mnie wciągnął i tak obejrzeliśmy 7 odcinków przez cały dzień. Naprawdę, dawno przy żadnym tak się nie emocjonowałam. A ten był taki ciekawy! Zostały nam jeszcze 2 odcinki do końca sezonu i obejrzymy je za tydzień. W sumie nie wiem, czy będzie następny sezon. Ale i tak świetnie mi się go ogląda.

Poczułam się trochę rozczarowana i zabolało mnie, kiedy zobaczyła na fb zdjęcie z urodzin A., tej z pracy. Może by mnie to nie dotknęło tak mocno, gdyby nie to, że była tam też M. Zrobiło mi się przykro, że nic o tym nie wspomniały. A. nie zaprosiła mnie. W sumie czemu by miała? Ale tak jakoś zabolało mnie to. Wiem, że one znają się dłużej, mają więcej wspólnych tematów, bo obie mają dzieci i są trochę starsze. Poza tym, ja nie jestem towarzyska i nie potrafię utrzymywać kontaktów. Więc też nie zżyłam się z nimi tak bardzo. W pracy też w sumie pracują bardziej wspólnie, nad tymi samymi rzeczami... No nic, poczułam się zawiedziona, bo po tym co mówiły, myślałam, że jestem z nimi trochę bliżej. Ale wygląda na to, że jednak nie. 

Boli mnie to, bo mówiły, że stanowimy zespół. Że jesteśmy trójką i trzymamy się razem. Że jeśli jedna z nas odejdzie, to reszta też. Mówiły, że jeśli ja nie zostanę, to one też odejdą. To było miłe, choć czułam, że tak naprawdę tak nie będzie. Ale prawie im uwierzyłam. Prawda jest taka, że jeśli odejdę, to one zostaną. Lubią tę pracę i siebie, i nie zrezygnują z niej tylko dlatego, że mnie tam nie będzie. Wiem to. Choć miło było myśleć  i żyć w iluzji, że jest inaczej. 

Mój chłopak zapytał, co dalej, co po stażu. A je nie wiem. Chciałam zrezygnować, odejść, ale uświadomił mi, że jeśli odejdę, to pewnie znów długo nie będę mogła znaleźć pracy. I będę kolejny rok, albo dwa siedzieć w domu. Najlepsze co mnie czeka, jeśli w ogóle, to praca w sklepie spożywczym. A okazuje się, że chyba tego nie chcę... 

Teraz pojechał i mi smutno. Nie chciałam, żeby jechał. Wolałabym jednak, żeby został. Czuję taką pustkę i przygnębienie. Czuję się taka trochę niepotrzebna. Nie chcę być znowu problemem dla wszystkich. Bardzo się boję.

W nocy miałam dziwny sen. Śniło mi się, że szukałam swojego dziecka, jeżdżąc po okolicy na rowerze. Wjechałam nawet do kościoła, a potem rozmawiałam przed nim z moją byłą katechetką. W końcu znalazłam to dziecko i karmiłam je piersią. To było strasznie dziwne. Nie wiem jak się z tym czuję. 

Powinnam się położyć spać wcześniej. Tak nie chce mi się iść tam jutro. 

Posiedzę jeszcze trochę. Wypiję herbatkę. Może poczytam coś przed snem. 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

26.05.2021 - Dzień 91

Dzień Matki Chociaż rano trochę się martwiłam, dzisiejszy dzień również był w porządku. Nie było szkolenia, ale coś to zrobienia i tak się znalazło. Kilka razy musiałam dzisiaj dzwonić do klientów, ale wszystko było w porządku. Na koniec okazało się, że jutro będzie szkolenie, więc wszyscy się z tego cieszyliśmy.  Na obiad zjadłam pomidorową i jak na razie była to najlepsza zupa, jaką tam jadłam. Z miłych rzeczy, to założono mi w końcu firmowego maila, więc cieszę się, że nie będę musiała korzystać z tego należącego do pani która jest na macierzyńskim i będę mogła robić więcej rzeczy. Zdążyłam na wcześniejszego busa i byłam w domu po 17:00. Zjadłam parówki i obejrzałam dwa odcinki Sabriny. Tym sposobem skończyłam obejrzałam już cały serial i muszę przyznać, że na końcu się wzruszyłam. Tak jak mi wcześniej zaspoilerowano gdzieś, uśmiercili ją :( Myślę, że mogli to zakończyć w inny sposób jednak. No i nie pokazano co się stało z Lucyferem, czy naprawdę został wygnany.  Okazało s...
Czytaj więcej

01.06.2021 - Dzień 97

Pierwsza lista Rano pojechałam nieco późniejszym busem. Wysiadłam na dworcu i stamtąd udałam się na autobus, którym pojechałam do Urzędu Pracy, a na który się wyczekałam. W urzędzie miałam dostarczyć listę obecności ze stażu za maj, chciałam też zapytać o parę rzeczy.  Okazało się jednak, że nie ma tak łatwo. Przy okienku/pokoju, w którym oddaje się listy obecności, zapytałam panią o numer umowy, którym mam tam wpisać. Chciałam po prostu dowiedzieć się, skąd mam go wziąć, bo nie wiedziałam, a nigdzie takiej informacji nie było. Babka odpowiedziała mi niby, ale była wredna, jakaś taka niemiła, chociaż mówiłam do niej grzecznie.  Okazało się, że numer umowy powinien być na umowie, która posiada pracodawca. Zadzwoniłam więc najpierw do G., a potem do A. żeby dowiedzieć się, czy szefowa jest w pracy, a skoro jej nie było, poprosiłam je o numer do niej. Zadzwoniłam do szefowej, ale nie odbierała. Poczekałam jakieś 10 minut i stwierdziłam, że trzeba działać. Poszłam do pokoju, gdzie...
Czytaj więcej

24.05.2021 - Dzień 89

Kolejny poniedziałek Wstałam, choć było nieco trudniej niż zwykle. Pewnie przez to, że to poniedziałek. Ale poszłam na staż w dobrym humorze.  Na obiad zjadłam tagiatelle w sosie śmietanowym z brokułami i szparagami. Było dobre, na pewno lepsze, niż ostatnia zupa krem. Pierwszy raz jadłam szparag, ale ciężko powiedzieć czy mi smakują, bo były trochę bez smaku. Za to strasznie długo naczekałam się na to danie. Aż się zestresowałam, no bo jednak nie planowałam spędzić tam aż tyle czasu. Ostatecznie jednak udało mi się zjeść.  Nie mogłam wyjść wcześniej, więc nie zdążyłam na wcześniejszego busa. Dlatego też nie spieszyłam się idąc. Wstąpiłam jeszcze do biedry i kupiłam sporo słodyczy. W najbliższym czasie będę chciała to ograniczyć, no ale jeszcze sobie na to pozwolę.  W domu remont trwa, więc w sumie dobrze zrobiłam, że zjadłam obiad w ciągu dnia. Tak jak myślałam, raczej obecna sytuacja nie zachęca, żeby gotować tam cokolwiek. Mam nadzieję, że wreszcie nam ktoś położy te p...
Czytaj więcej