30.11.2021 - Dzień 278

Wtorek

Dopiero wtorek, a czuję się, jakby już był koniec tygodnia.  Nie mam siły.

Dziś było szkolenie komercyjne + 2 szkolenia zwykłe. Plus jeszcze logowałam szefową na jakimś jednym, co miała uczestniczyć. 

Wczoraj jeszcze myślałam, że będzie w nim uczestniczyć 40 osób. Ale nie, było 60. Rano musiałyśmy wszystkich obdzwonić i zapytać, czy link do szkolenia dotarł. Zajęło nam to znacznie więcej czasu niż założyłam, bo ciągle jeszcze dziewczyny z drugiej firmy dzwoniły do nas i miały pretensje, że ktoś nie może wejść, ktoś nie ma zaproszenia. No masakra. W dodatku okazało się, że tych osób jest więcej niż na tej liście. 

Zdenerwowałyśmy się, bo do nas nikt z problemami nie dzwonił. A jeśli takie były, to powinny odsyłać go do nas. Wtedy jakoś byśmy mogły pomóc. 

Jeszcze długo po tym, jak szkolenie się rozpoczęło, dzwoniłyśmy do ludzi. Już nawet nie pamiętam, która była, kiedy w końcu przestałyśmy.

Byłam trochę zła na M., bo miałam wrażenie, że w pewnym momencie całe to dzwonienie spadło na mnie. Ale z drugiej strony nie dziwię jej się. Chyba ją to wszystko trochę przerosło. Mnie też, ale starałam się jakoś to ogarnąć. 

Później przez trochę po prostu robiłyśmy to co zwykle. Ale po zakończeniu szkolenia znowu musiałyśmy zadzwonić do wszystkich i poinformować, że wysłałyśmy materiały i nagranie. Szefowa wymyśliła sobie jeszcze, że mamy mówić o tym, że prowadzimy szkolenia z dofinansowaniem. Kilku osobom o tym powiedziałam. 

Wyszłyśmy później niż zwykle, bo kiedy już się zebrałyśmy, zadzwoniła szefowa i kazała wysłać sms do tych osób, do których się nie dodzwoniłyśmy. Musiałam jechać na dworzec, bo nie chciałam, żebym mi bus się nie zatrzymał.

Po wszystkim byłam piekielnie zmęczona. Naprawdę, jakbym nie wiem co robiła. A w  busie zaczęła mnie boleć głowa. Czułam się ogólnie bardzo źle. Wyczerpana.

W domu również czułam się źle. 

Sara dziś znów była u weterynarza. Zdjął jej wenflon. Tata mówił, że ona sam nie wiem co jej jest i że nie wie, dlaczego ma problemy z chodzeniem. Dostała antybiotyk i jakiś steryd, który miał zwiększyć jej apetyt. Ale wcale tego apetytu nie zwiększył. Ugotowałam jej ryż z jakimś mięsem, ale nie chciała go jeść. Najgorsze, że nie bardzo chciała też pić. Wciąż wydaje się bardzo słaba i kaszle, z pyszczka leci jej ślina. Jejciu, martwię się o nią i boję, ale nie wiem co robić. Dostaliśmy jakieś leki, które mamy jej podawać. Cały czas mam nadzieję, że może jutro poczuje się lepiej. 

Czułam się potwornie zmęczona i zestresowana wszystkim. Zadzwoniłam do G., żeby z nią pogadać i odrobinę mi przeszło. Ma rację z tym, że to tylko praca, starałam się jak mogłam, a jak nie wszystko się udało, no to trudno. 

Położyłem się i zasnęłam. Chciałam jeszcze pogadać z mamą jak przyjdzie, ale było już po północy i ona poszła już spać. 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

26.05.2021 - Dzień 91

Dzień Matki Chociaż rano trochę się martwiłam, dzisiejszy dzień również był w porządku. Nie było szkolenia, ale coś to zrobienia i tak się znalazło. Kilka razy musiałam dzisiaj dzwonić do klientów, ale wszystko było w porządku. Na koniec okazało się, że jutro będzie szkolenie, więc wszyscy się z tego cieszyliśmy.  Na obiad zjadłam pomidorową i jak na razie była to najlepsza zupa, jaką tam jadłam. Z miłych rzeczy, to założono mi w końcu firmowego maila, więc cieszę się, że nie będę musiała korzystać z tego należącego do pani która jest na macierzyńskim i będę mogła robić więcej rzeczy. Zdążyłam na wcześniejszego busa i byłam w domu po 17:00. Zjadłam parówki i obejrzałam dwa odcinki Sabriny. Tym sposobem skończyłam obejrzałam już cały serial i muszę przyznać, że na końcu się wzruszyłam. Tak jak mi wcześniej zaspoilerowano gdzieś, uśmiercili ją :( Myślę, że mogli to zakończyć w inny sposób jednak. No i nie pokazano co się stało z Lucyferem, czy naprawdę został wygnany.  Okazało s...
Czytaj więcej

01.06.2021 - Dzień 97

Pierwsza lista Rano pojechałam nieco późniejszym busem. Wysiadłam na dworcu i stamtąd udałam się na autobus, którym pojechałam do Urzędu Pracy, a na który się wyczekałam. W urzędzie miałam dostarczyć listę obecności ze stażu za maj, chciałam też zapytać o parę rzeczy.  Okazało się jednak, że nie ma tak łatwo. Przy okienku/pokoju, w którym oddaje się listy obecności, zapytałam panią o numer umowy, którym mam tam wpisać. Chciałam po prostu dowiedzieć się, skąd mam go wziąć, bo nie wiedziałam, a nigdzie takiej informacji nie było. Babka odpowiedziała mi niby, ale była wredna, jakaś taka niemiła, chociaż mówiłam do niej grzecznie.  Okazało się, że numer umowy powinien być na umowie, która posiada pracodawca. Zadzwoniłam więc najpierw do G., a potem do A. żeby dowiedzieć się, czy szefowa jest w pracy, a skoro jej nie było, poprosiłam je o numer do niej. Zadzwoniłam do szefowej, ale nie odbierała. Poczekałam jakieś 10 minut i stwierdziłam, że trzeba działać. Poszłam do pokoju, gdzie...
Czytaj więcej

24.05.2021 - Dzień 89

Kolejny poniedziałek Wstałam, choć było nieco trudniej niż zwykle. Pewnie przez to, że to poniedziałek. Ale poszłam na staż w dobrym humorze.  Na obiad zjadłam tagiatelle w sosie śmietanowym z brokułami i szparagami. Było dobre, na pewno lepsze, niż ostatnia zupa krem. Pierwszy raz jadłam szparag, ale ciężko powiedzieć czy mi smakują, bo były trochę bez smaku. Za to strasznie długo naczekałam się na to danie. Aż się zestresowałam, no bo jednak nie planowałam spędzić tam aż tyle czasu. Ostatecznie jednak udało mi się zjeść.  Nie mogłam wyjść wcześniej, więc nie zdążyłam na wcześniejszego busa. Dlatego też nie spieszyłam się idąc. Wstąpiłam jeszcze do biedry i kupiłam sporo słodyczy. W najbliższym czasie będę chciała to ograniczyć, no ale jeszcze sobie na to pozwolę.  W domu remont trwa, więc w sumie dobrze zrobiłam, że zjadłam obiad w ciągu dnia. Tak jak myślałam, raczej obecna sytuacja nie zachęca, żeby gotować tam cokolwiek. Mam nadzieję, że wreszcie nam ktoś położy te p...
Czytaj więcej